Dinsdag 7 juli was de thans 56-jarige Gerrit Stokkink 40 jaar in dienst bij drukkerij Weevers.
‘Ik wil ook de 50 graag volmaken’!
Volgens de grafische CAO kan hij over zes jaar gebruik maken van de VUT regeling. De jubilaris wil daar nu nog niet aan denken en stelt zelfs: ‘Als ik gezond blijf, dan wil ik de 50 jaar nog wel graag volmaken. Ik heb het al die jaren prima naar de zin gehad en thans nog steeds. Waarom dan stoppen?, aldus Gerrit. Toch leek het er in zijn jonge jaren aanvankelijk niet op dat hij ooit bij Weevers aan de slag zou gaan. Gerrit: ‘Na de lagere school heb ik de technische school in Lochem bezocht (metaalbewerking). Ik wilde loodgieter worden. Ik had amper examen gedaan of ik kon bij een loodgieters bedrijf in Zutphen aan het werk.
Toen ik er een maand werkte kreeg ik bericht dat ik niet was geslaagd en dat ik opnieuw een jaar in Lochem naar school moest. Dus de baan vaarwel gezegd en opnieuw de schoolbanken in. Intussen deed ik al wat vakantiewerkzaamheden bij Weevers en bracht ik ook het Contact rond. Echter wat gebeurde, toen ik alsnog slaagde, had ik geen zin meer om het loodgieters vak in te gaan. Komt bij dat Weevers senior vroeg of ik niet bij hem wilde komen werken. Machines onderhouden en allerlei klussen doen. Ik heb toen meteen ‘ja’ gezegd. Direct op de eerste dag al, kreeg ik drukpersles van Willy Bleumink en vervolgens meteen, in het kader van het leerlingenstelsel één dag in de week in Zutphen naar school. Ik ben toen geslaagd voor het diploma typograaf. In die beginjaren heb ik ook inderdaad het vak van drukker uitgeoefend’, aldus Gerrit.
Echtgenote Frieda staat op en haalt vervolgens een aantal ‘loden letters‘ uit de kast. ‘Kijk, zegt Gerrit, zo ging dat vroeger, voor het drukken eerst al die lettertjes en cijfers achter elkaar zetten. Eigenlijk vond ik al dat gefriemel met die letters maar niets. Ik was blij dat er een andere leerling-zetter bij het bedrijf kwam en ik de mogelijkheid kreeg om op de afdeling ‘afwerking’ te gaan werken. Papier snijden, vouwen, stansen, werkzaamheden die ik op de dag van vandaag nog steeds doe. Leuk, afwisselend werk, zo zegt hij. De naam van zijn ‘eerste baas‘ Gerhard Weevers senior spreek hij met respect uit. ‘Hij heeft mij de kans gegeven om hier het vak te leren. Hij zat mij, vooral in die eerste jaren dikwijls stevig achter ‘de vodden’. Gerrit, zei hij dan, zo kan het niet langer, nog één keer en dan neem ik maatregelen. Ik gaf dan als antwoord: ‘komt allemaal dik in orde’ en dat gebeurde dan ook altijd.Met de huidige directeur Gerhard Weevers junior kan ik het ook goed vinden. Ik weet nog toen hij als kleine jongen bij mij op tafel ging staan, om te kijken wat ik allemaal deed en hoe alles werkte. Ik had toen al wel door dat hij het bedrijf later zou gaan overnemen’, zo zegt Gerrit die de gehele groei van de drukkerij, van zes man toen hij in dienst trad tot ruim 70 anno 2009, heeft meegemaakt. Vergeleken met het begin is er wat mijn werk betreft één ding drastisch verbeterd. Vroeger stonden of zaten we bijna op elkaar ‘s lip, nu hebben we meer werkruimte. In die beginfase nauw samengewerkt met Hans van der Linden. Prettige collega en een fijn mens. Dat geldt ook voor Bertus Overbeek, die weliswaar op een andere afdeling (kantoor) werkte, maar ook in de beginjaren ‘dicht in de buurt‘. Wat dat betreft heb ik met collega’s en met de directie nooit klagen gehad’, zo zegt Gerrit Stokkink die het ook met zijn huidige chef Henk Straalman goed kan vinden.
Inmiddels is Gerrit 34 jaar met Frieda (meisjesnaam Bargeman) getrouwd, de vrouw die hij tijdens het Lindes feest heeft leren kennen. Ze hebben één dochter, de 29-jarige Amy, die in Zelhem woont en getrouwd is met Michael. Gerrit en Frieda zijn maar wat trots op de beide kleinzonen, de 3-jarige Robin en de 7 maanden oude Wesley. In zijn vrije tijd was Gerrit Stokkink vroeger dol op voetbal. Een hardnekkige knieblessure dwong hem op te stoppen. Gelukkig hield hij ook van biljarten en dat doet hij nog steeds bij KOT in Wichmond. Gerrit houdt ‘buiten’ aan de Lankhorsterstraat onder meer geiten en konijnen. De geiten hebben ze ‘met dank aan Gerhard Weevers senior’.Frieda: ‘Op gegeven moment belde Weevers mij op en zei ‘Frieda ik heb met Gerrit afgesproken dat jullie drie geiten van mij krijgen. Maak met weekend maar vast provisorisch een hok en ‘raster’ ook maar een stukje weiland af, dan komen we de geiten maandag brengen. Ik wil namelijk zelf herten aanschaffen, die houden er van geaaid te worden’, zo sprak senior. Toen Gerrit ‘s avonds thuis kwam en ik vroeg hem wat hij toch nu voor afspraken had gemaakt, zei hij ‘ik heb Weevers helemaal niet gesproken, ik weet nergens van’. Toen de geiten op de bewuste maandag werden gebracht, hebben we ze toch maar gehouden. Een tijdje daarna wilde Weevers de geiten weer terug hebben omdat de herten het blijkbaar toch niet prettig vonden om geaaid te worden! We hebben toen gezegd ‘dat doen we niet, eens gegeven blijft gegeven’. En nog steeds lopen er bij Gerrit en Frieda geiten in de wei en zoals het er thans naar uitziet, tot in lengte van jaren!
